Donderdag 23 april 2026

Verslag door Malou

Dag 10: onze laatste missiedag. Katja had vanmorgen de opening en gaf haar getuigenis over hoe ze uit religie in vrijheid is gekomen. Hierna zijn wij naar Perspective Danes gegaan en zijn we in twee groepen op huisbezoek gegaan. Ik ging met Katja, Charella, Carola en een tolk naar Simone. Een vrouwtje met een hart van goud en een groot geloof. Ik had het op mijn hart om haar een sjaal te geven. Ze was hier erg blij mee en wikkelde deze gelijk om haar hoofd. Ze vertelde dat er gedoe is met de gemeente, dat haar woning niet bekend is bij het kadaster. Iets later kwamen er twee mannen binnen van de gemeente. Ze maakten foto’s en gingen daarna weer. Simone was hierna in tranen en was bang haar woning kwijt te raken. Samen hebben wij voor haar gebeden, dat ze hier mag blijven wonen en ze niet meer angstig hoeft te zijn. Ook hebben we een mooie foto samen gemaakt. Simone vroeg of we haar niet zouden vergeten als we weer thuis zijn. We gaven aan dat zeker niet te doen en dat we voor haar bidden. Bij het tweede huis ontmoetten wij een man. Hij vroeg of wij voor zijn zoon wilden bidden. Zijn zoon had een vergroeiing van zijn rug en handen en last van zijn knie. Katja heeft het voortouw genomen en krachtig gebeden. Hierna zijn we gaan lunchen met de kinderen bij Perspective. Daarna heeft Liviu ons uitgelegd over het sponsoren van een kind of weduwe.

Voor het middagprogramma gingen we het drama aan de kinderen laten zien en daarna met de kinderen spelletjes spelen. Het eerste spel was in twee teams met een bal en het tweede spel was met dansen. Wanneer de muziek stopte, moest je in de houding blijven staan tot de muziek weer begon. De kinderen genoten hier zichtbaar van. Hierna heb ik de kinderen kort verteld over de Heilige Geest en hoe de Heilige Geest door je heen werkt, bijvoorbeeld door voor elkaar te bidden. Ik heb gevraagd of er kinderen waren die pijn hadden en wie er voor wilde bidden. Er waren een paar kinderen die gebed wilden. Samen met een kindje heb ik voor een ander kind mogen bidden. Hierna werden de kinderen naar huis gebracht en wij gingen mee. We gingen naar Rora en hadden voedselpakketten mee om uit te delen. Eerst hebben wij het drama laten zien.

Hierna zijn wij gesplitst in twee groepen en zijn we de voedselpakketten gaan uitdelen. De mensen waren hier erg dankbaar voor en sommigen vroegen ons voor gebed. Heel bijzonder was het bidden voor een vrouw met één long en borstkanker. Ik, André en Carola legden onze handen op haar. Ik legde mijn hand ter hoogte van haar long tijdens het bidden. Na het gebed wees ze deze plek aan en gaf ze aan warmte te voelen. Na het uitdelen van de voedselpakketten zijn we kort teruggegaan naar het hotel om ons klaar te maken. We gingen uit eten met het hele team van Perspective Danes. Tijdens het eten deelden we de mooie momenten met elkaar. We werden bedankt door het team voor onze inzet en we kregen Roemeense chocolaatjes. Na het eten hebben wij afscheid genomen.

In de bus terug naar het hotel was het toch wel vreemd. Het was nu wel echt afgelopen, maar wat zijn wij dankbaar voor deze mooie missiereis! Morgen vroeg op en terug naar Boekarest, op naar Schiphol.