Vandaag was echt een bijzondere en gezegende dag op missietrip.

We begonnen de ochtend met aanbidding. Elise zat al vroeg buiten in de tuin met haar gitaar en samen met Marjorie vulde de lucht zich met aanbidding. Het was zo’n mooie, vredige start van de dag je voelde gewoon Gods aanwezigheid.

Na het ontbijt gingen we op pad. In de kerk werden we warm en liefdevol ontvangen en daarna gingen we in kleine groepjes de wijk in.

Op een gegeven moment liepen we samen: Elly, Mariët en de tieners. Onderweg ontmoetten we een vrouw met haar dochtertje van zes. Dat kleine meisje kwam spontaan op ons afgerend en gaf Elly een dikke knuffel. Daarna kwam ze ook ons knuffelen. Zo puur, zo open en zo vol liefde.

Daarna spraken we haar moeder. Je zag het verdriet in haar ogen. Ze deelde dat ze in een moeilijke periode zit, worstelt met depressie en verslaving, maar dat ze gelooft en weer terug wil naar God. Dat raakte ons diep. Ze had geen Bijbel meer, en toen gebeurde er iets heel moois: een van de tieners gaf haar haar eigen Bijbel. Dat moment brak iets open. Zoveel liefde, zoveel overgave… (De foto hebben jullie nog tegoed.)

Vandaag hebben we gebeden, mensen tot Jezus geleid, geknuffeld en hoop gebracht door de Heilige Geest. We hebben genezing mogen zien, mensen mogen bemoedigen en samen mensen dichter bij Jezus zien komen.

Na afloop hebben we samen gegeten en nu bereiden we ons voor op morgen: we gaan dienen in een andere kerk, getuigenissen delen en helpen bij het kinderwerk.

We zijn zo dankbaar voor wat God vandaag heeft gedaan in ons, door ons en in de mensen die we mochten ontmoeten.