Woensdag 22 april
Verslag door André en Katja.
Er is vandaag veel gebeurd. Vanmorgen zaten we om 07.15 uur in de lobby van het hotel, waar Carola de dagopening verzorgde.
Na de dagopening hebben we met z’n allen ontbeten in het restaurant van het hotel. Om 08.15 uur vertrokken we in ons witte busje naar het centrum van Perspective Danes, waar de vrouwen een ochtend hadden met de moeders en de mannen op weg gingen om bomen te planten.
De mannen zijn om 09.00 uur naar het plaatsje Criș geweest bij het huis van Ilie en hebben daar zeven fruitbomen geplant. Rond de klok van 11.00 uur waren we terug op het centrum van Perspective Danes. We hebben het pasgetrouwde stel meegenomen naar Danes; ze kregen hun nieuwe identiteitskaart met daarop voor iedereen dezelfde achternaam. Iets wat voor hun kinderen veel betekent en voor de moeder ook.
Toen de mannen weg waren, hebben de vrouwen met de moeders bingo gespeeld en Jolanda heeft haar getuigenis gedaan. Er is veel plezier geweest bij de bingo en drie dames die gewonnen hadden, waren heel blij. Ook vertelde Jolanda haar verhaal met God en over hoe God genezing heeft kunnen geven in haar hart. De dames zijn hierbij aangeraakt en konden zich heel erg herkennen in het verhaal met hun eigen levensverhaal waar ze in zitten.
Terug op het centrum hebben de mannen nog een aantal bomen geplant. Rond 12.00 uur, nadat Mark en ik (André) de bomen geplant hadden, zijn we terug naar het hotel gegaan om daar gezamenlijk te lunchen. Marcel ging toen afrekenen, waarna de serveerster bij ons kwam en een gesprekje aanging. Carola gaf toen aan de serveerster een hart met een Bijbelse tekst erop. De serveerster werd erg emotioneel toen ze dit hart aannam en de tekst die hierop stond las. Een traantje werd weggepinkt en de vrouw heeft een knuffel ontvangen. Een gift op precies het juiste moment.
Na de lunch had Marcel nog een goed idee om te gaan wandelen naar het kasteel boven op de berg: een steile trap met een prachtig uitzicht. Mark, Katja, Jolanda, Marcel en ik zijn toen gaan wandelen en de rest van de groep ging terug naar het hotel. Bij de houten overdekte trap naar beneden stond een muzikant die een 12-snarige gitaar speelde en daar kwamen we mee in gesprek. We hadden hem eerder ook al gezien. Toen we weggingen, groetten we met “God bless you”. Hij gaf aan ook christen te zijn. In een gesprek daarna vertelde hij dat hij boos was op God. Hij had lange tijd de worship gedaan in verschillende kerken en hij kreeg een dochter met autisme en hij begreep niet hoe God dit kon doen terwijl hij al zo lang de worship verzorgde voor de kerk. We mochten voor hem en zijn dochter bidden. Na het gebed was hij zichtbaar aangeraakt en heeft hij meteen zijn vrouw en dochter gebeld. Tevens speelde hij een lied, Amazing Grace, voor ons. Ik (André) had een jas aan met achterop de tekst “Amazing Grace” en deze moest ik dan ook gewoon aan hem geven. Hij was erg dankbaar dat hij de jas kreeg.
Onderaan de berg hebben we toen in een restaurant een koffie to go gehaald. De man, waarschijnlijk de eigenaar, maakte voor ons een lekkere koffie. We kwamen zo in gesprek en ook hier: “God bless you”. We raakten in gesprek en vertelden dat we christenen waren en je zag zijn gezicht helemaal veranderen, hij straalde nog meer en vertelde ons dat hij ook christen was. Toen we daar wegliepen brak de zon door en werd het ineens heel warm. Een heerlijke dag.
Tijdens onze afdaling over de trappen kwamen we een oudere vrouw tegen die, wat onkruid leek, aan het plukken was naast de trap naar beneden. We groetten haar vriendelijk en kwamen met haar in gesprek. Zij gaf aan dat ze hartproblemen had en dat er een apparaat bij haar hart geplaatst was. We hebben voor haar gebeden en hebben haar gezegend met fruit, brood en beleg, omdat zij niets te eten had behalve het kruid dat ze aan het plukken was. De vrouw was heel dankbaar, dankte God en gaf ons een knuffel en een kus.
Vanmiddag moesten wij om 17.00 uur weer op het centrum van Perspective Danes zijn om daar de laatste keer met de jeugd op te trekken. We hebben nog een spelletje gedaan en tussendoor kon de jeugd een broodje knakworst eten en kregen ze wat te drinken. Rond 17.20 uur gingen we naar de zaal om daar te worshippen met de band. Na twee nummers gingen de jongens en de meisjes uit elkaar: de jongens beneden en de meisjes boven. Mark mocht het getuigenis voor de jongens doen en Jolanda voor de meisjes. Nadat de getuigenissen gedaan waren, kwamen we weer allemaal samen en hebben wij ons toneelstuk uitgevoerd voor de jongeren. Daarna deed Mark een uitnodiging aan de jeugd om Jezus aan te nemen als hun Redder en Verlosser en hebben wij voor alle jeugd (dus iedereen, geen één uitgezonderd) gebeden voor vervulling met de Heilige Geest: Gods liefde ervaren.
De jeugd was zichtbaar geraakt door het toneelstuk en de oproep van Mark die daarbij hoorde. Om 19.30 uur vertrokken wij weer naar het hotel, waarna we gezamenlijk nog even snel wat zijn gaan eten en de dag afsloten.


Oh wat zijn jullie een zegen voor veel mensen, van jong tot oud. Geweldig. Bedankt voor het zaaien van Gods liefde.
Dank je wel Katja en André voor weer een prachtig verslag hoe jullie tot zegen van eenieder die in jullie blikveld of onder jullie gehoor komen: Een Joyfull sound – De Vreugde van de Heer = jullie Kracht
Wat een reis, wat een missie!! Geniet van de laatste dagen en ontmoetingen – alvast een goede veilige reis huiswaarts!
prachtig om jullie getuigenissen te lezen. Jullie gaan zegenend rond om Gods Liefde te laten zien en ervaren.
Geweldig hoe jullie daar tot zegen zijn (geweest). Inmiddels zijn jullie allemaal weer thuis, als het goed is. Dank jullie voor wie jullie waren voor de mensen daar in Roemenië… Gods handen, voeten en stem!